بتن معمولي داراي نقاط ضعفي است که تلاش براي کاهش آنها منجر به نوآوري در ساخت بتنهاي مخصوص شده است. پايين بودن نسبت مقاومت به وزن بتن در مقايسه با فولاد براي ساخت سازه هاي بزرگ مثل پلها و برجها به عنوان يک مشکل اقتصادي مطرح مي شود. براي افزايش نسبت مقاومت به وزن دو راه حل وجود دارد
 
 استفاده از مواد با وزن مخصوص پايين يا ساخت بتن سبک
 
  افزايش مقاومت بتن

استفاده از بتن سبک با مقاومت بالا به جاي بتن معمولي در سازه ها داراي فوايد زيادي است. کاهش بار مرده که باعث کاهش ابعاد سازه و مصرف فولاد مي شود، ساخت قطعات پيش ساخته سبکتر و کاهش هزينه حمل و نقل، کاهش ابعاد ستونها و سقفها و در نتيجه فضاي مفيد بيشتر مي شود، مقاومت ايزولاسين بالا و مقاومت بيشتر در برابر آتشسوزي از جمله مزيت هاي بتن سبک هستند. بعلاوه نيروهاي زلزله که بر سازه وارد مي شوند با جرم سازه متناسب بوده و کاهش جرم سازه مهمترين عامل در کاهش اثر زلزله بر آن است  
 
نانو تکنولوژی
 مواد نانو به عنوان موادي که حداقل يکي از ابعاد آن (طول، عرض، ضحامت) زير 100ناومتر باشد تعريف شده اند، يک نانومتر يک هزارم ميکرون يا حدود 100000برابر کوچکتر از موي انسان است
خواص فيزيکي و شيميايي مواد نانو (در شکل و فرم‌هاي متعددي که وجود دارند از جمله ذرات، الياف، گلوله و...)در مقايسه با مواد ميکروسکوپي تفاوت اساسي دارند. تغييرات اصولي که وجود دارد نه تنها از نظر کوچکي‌ اندازه بلکه از نظر خواص جديد آنها در سطح مقياس نانو مي‌باشد
هدف نهايي از بررسي مواد در مقياس نانو، يافتن طبقه جديدي از مصالح ساختماني باعملکرد بالا مي باشد، که آنها را مي توان به عنوان مصالحي با عملکرد بالا و چند منظوره به شمار آورد. منظور از عملکرد چند منظوره، ظهور خواص جديد و متفاوت نسبت به مواد معمولي مي‌باشد به گونه‌اي که مصالح بتوانند کاربردهاي گوناگوني را ارائه نمايند
نانو بتن                                                               بتن سبک

بتن يک ساختار نانويي است که از هيدراتاسيون سيمان و افزودنيها ايجاد مي شود. هرچند آزمايشها و تحقيقات پيرامون نانوتکنولوژي از ابتداي دهه 80 بطور جدي شروع شده است اما اثر تحول آفرين و باور نکردني نانوتکنولوژي در علوم مختلف باعث گرديد که نظر تمامي کشورهاي بزرگ به اين موضوع جلب گردد و فناوري نانو را به عنوان يکي از مهمترين اولويتهاي تحقيقاتي خود طي دهه اول قرن بيست و يکم محسوب نمايند. خواصي چون مقاومت، شکنندگي، خزش، آبرفتگي، دوام، نفوذپذيري و ... همه متاثر از مصرف نانو مواد در بتن بوده و بهبود مي يابند. مقدار و سرعت واکنش افزودنيهاي بتن متناسب با سطح مقطع موجود براي واکنش است، بنابراين پذيرفتني است که افزودن مواد در ابعاد نانو، با افزايش سطح مقطع واکنش مي تواند منجر به توليد بتن با خواص بهتر از نظر مقاومتي و نفوذپذيري گردد



مهندسي طرح
ونديداد


                      درباره وندیداد
            
                      نانو بتن
     
              پروژه ها
        
          خدمات

         اخبار

    مقالات


ارتباط با ما


صفحه اصلی
Text Box: تاريخچه بتن سبک عدم توسعه تحقيفات پيرامون بتن سبک و نيز دست نيافتن به مقاومت سازه اي بالا در کارگاه، استفاده از اين نوع بتن را محدود به ساخت قطعات غير باربر و جدا کننده کرده است. براي مثال Khaiat (1998) وHaque موفق به توليد بتن سبکي با مقاومت فشاري استوانه اي MPa 50 و وزن مخصوص Kg/m3 1800 شدند. همچنين Alduagi (1999) و همكاران با مطالعه بتن سبک در نواحي ساحلي و استفاده از سنگدانه هاي با وزن مخصوص مختلف (مانند ليکا، مصالح شکسته و شن) با حذف مواد ريزدانه موفق به توليد بتن با مقاومت MPa 32 و وزن مخصوص Kg/m3 1520 شدند. بعلاوه(2001) Demirbogaو همكاران نتايج مطالعات آزمايشگاهي خود را پيرامون تاثير مصالح پرليت منبسط شده و طرح اختلاط محتوي مواد معدني ارائه داد و نتيجه گرفت که افزودن اين مواد معدني مقاومت فشاري نمونه بتني را افزايش مي دهد. بعدها Rossignolo (2003) نتايج آزمايشات بتن سبک سازه اي (SLWC) توليد شده با ليکا را ارائه داد. مقدار سيمان بکار رفته از Kg/m3 440 تا Kg/m3 710 متغير بود. مقاومت فشاري بدست آمده از MPa 5/39 تا MPa 6/53 و وزن مخصوص آن از Kg/m3 1460 تا Kg/m3 1605 متغير بود.